اگر خاطره های یک انسان را از او بگیریم در اصل از زندگی ساقطش کرده ایم چرا که بودِ ما نهان شده در بودِ خاطرات و این شخصیت حاصل همان خاطرات است هرچند بعضا فراموش شده باشند . آدم از یک جایی به بعد محبوس یک حبس ابدی خانگی میشود و درد آنجاست که آن خانه همان زندگی اوست . نگاه به گذشته میکنی کمی هم به آینده و فقط درد میبینی حال اینکه از این دردها لذت ببری بحث دیگری است اما ماهیتشان درد است . به خودم نگاه میکنم ، انباری هستم انباشته از او ، این او کیست ؟ یک من است یا یک تو ؟ چرا انبار ؟ چون رجوع به آن کم است یا چون معمولا محل چیزهای خاطره انگیز و با ارزش است ؟ بگذریم...

این هفته رفتیم کوه خضر ، کوه خوبه اما کوه خضر یه چیز دیگس . حاج آقا کعبی طوری با آدم بحث میکرد که فکر میکردی داری با دوستت صحبت میکنی انگار نه انگار تو 3 سال دکتری فلسفه گرفته ، سرگروه خودمون شد حاج آقا مددی ، خیلی سخته که بتونی قبل از ایشون سلام بدی ، لبخند همیشگیشونم که حرف نداره وقتی یه دوستی پیدا کنی که حافظ قرآن باشه لذتی رو تجربه میکنی که تا حالا تجربه نکردی . جوری که بهم کمک میکنه انگار از زمان بچگی با هم دوست بودیم توی حرم حاج آقا محمد برامون صحبت کرد حرفاش حرفای همیشگی بود ولی اصلا مثله همیشه نبود ، اگه روی مرز استارت خوردن بودم استارتم با آخر

دقیقا حساب ایمه از خلق جداست و تفسیر آیه ی اینکه بشری مثل شما فرستادم اصلا این نیست. ایمه حتی از اشتباه هم مبرا هستند حتی قبل از امامت . حرکات ایمه دقیقا حرکات خدا هستند همانگونه که مولا امیرالمومنان فرمود ما دست خداوند زبان خداوند و گوش خداوند هستیم . اتفاقا امسال عید بحثی پیش آمد بین من و دوستی که دوستم فکر میکرد منظور از آیه ای تذکر خداوند به پیامبر است در صورتی که میگفتم منظور پیامبر نیست و خداروشکر به کتابی مراجعه کرد و دید منظور پیامبر نیست معرفت ایمه عین معرفت خداست و همچنین تمام حرکاتتشان عین حرکت خدا و خدا از چنین محبت هایی مبراست . حتی در موار

وقتی انسان دفتر خاطره اش را مرور میکند میفهمد صفحه هایی که اسمی از او نیست جز روزمرگی چیزی نیست ، میفهمد بعد او دیگر برگه ی خاطره ای نیست ، میفهمد میفهمد و میفهمد . و فکرهایی که حکم قاتلی را دارد که برای لذت میکشد (( بعد ها او کجاست من کجا ؟ )) (( شب ها من در چه فکری ام او در چه فکری ؟)) (( آیا انسان ها میفهمند چقدر دوستشان داشتم ؟)) (( آیا تا آخر زندگی ام کسی مرا میشناسد ؟)) (( اگر همین لحظه بمیرم کسی با فکر من به زندگی ادامه میدهد ؟)) ((چقدر از حرف های ناگفته ام شینده شد و میشود ؟)) (( منِ 15 سال بعد توِ 15 سال بعد را میشناسد ؟)) ((منی که همش منتظر ابدم در ابد شستشوی مغزی ام م